با آغاز سال جدید میلادی، فهرست بدنسازان حاضر در مسابقه «آرنولد كلاسیك 2010» اعلام شد. مسابقاتی كه در این چند ساله هر سال به اعتبار و محبوبیتش افزوده شده و می‌توان آن را جدی‌ترین رقیب «مستر المپیا» دانست.

برخلاف اغلب مسابقات حرفه‌ای كه گاه تعداد شركت‌كنندگان آن از 30 نفر عبور می‌كند، برگزار كنندگان آرنولد كلاسیك علاقه‌ای به جمع‌آوری سیاهی لشگر ندارند و معمولاً مسابقات‌شان را با 15 نفر برنامه‌ریزی می‌كنند. امسال هم این رویه تغییر نكرده و اكثریت قریب به اتفاق شركت‌كنندگان از میان بهترین‌های حال حاضر جهان گلچین شده‌اند.

 

تكرار فینال المپیا

چهار مدعی جدی رقابت‌های این دوره برانچ وارن، دكستر جكسون، كای گرین و فیل هیث هستند. یعنی همان چهار نفری كه سه ماه پیش در «مستر المپیا» به ترتیب دوم تا پنجم شدند. در واقع اگر جی كاتلر هم  امسال به آرنولد كلاسیك می‌آمد، فینال مستر المپیا تكرار می‌شد كه این در تاریخ مسابقات آرنولد كلاسیك بی‌نظیر است. از میان این چهار نفر، دكستر جكسون سابقه سه بار قهرمانی در این رقابت‌ها را دارد و كای گرین هم سال پیش قهرمان شده. برانچ وارن و فیل هیث هم هركدام یك بار تا نایب قهرمانی آرنولد كلاسیك پیش رفته‌اند و طبیعی است كه به جز این ستارگان، هیچ بدنساز دیگری به فكر قهرمانی نباشد. برانچ وارن برای اینكه نشان دهد نایب قهرمانی‌اش در مسابقات مسترالمپیای 2009 اتفاقی نبوده، فقط دو روز استراحت كرده و بلافاصله برای شركت در آرنولد كلاسیك برنامه‌ریزی كرده است. فیل هیث هم چنین وضعیتی دارد با این حال كارشناسان معتقدند، كای گرین و دكستر جكسون بخت بیشتری برای قهرمانی در مسابقات امسال دارند. البته بدنسازی در سطح حرفه‌ای، رشته‌ای غیر قابل پیش بینی است و اختلاف میان این چهار نفر بسیار ناچیز است.

 در جستجوی شانس

ملوین آنتونی، رانی راكل، تونی فریمن، هیده تادا یاماگیشی و سیلویو ساموئل 5 نفری هستند كه پس از گروه مدعیان قرار می‌گیرند. در میان آن‌ها، تونی فریمن اگر كاملاً در فرم مطلوب باشد شانس آن را خواهد داشت كه خود را به جمع بالانشینان نزدیك كند. رانی راكل هم كه در مسترالمپیا هفتم شد، چنین وضعیتی دارد اما تجربه نشان داده بدنسازان سبك وزنی مثل سیلویو ساموئل در مسابقه آرنولد كلاسیك بخت زیادی ندارند. یاماگیشی هم تنها یكبار در آرنولد كلاسیك حاضر شده كه بین 15 نفر به مقام سیزدهم رسیده است. ملوین هم در مسترالمپیا ناامید كننده ظاهر شد و بعید به نظر می‌رسد در این فرصت سه ماهه، تغییر محسوسی كرده باشد.

 سایرین

جانی جكسون، رابرت پیوتركویچ، سرگئی شلستوف و طارق السطوحی سایر نفراتی هستند كه برای حضور در جمع 10 نفر برتر می‌جنگند. البته رقابت‌های این دوره یك غریبه به نام «رونی وینكلار» هم دارد كه برای اولین بار یك رقابت حرفه‌ای را تجربه می‌كند.

 دربدر دنبال شاگرد

«استیو نامات» نام یك بدنساز اهل مجارستان كه دو سال است حرفه‌ای شده. نامات در این مدت در دو مسابقه كم اهمیت هم به فینال راه یافته و حالا با كوچ كردن به آمریكا می‌خواهد در دنیای حرفه‌ای‌ها حضور فعال‌تری داشته باشد. او كه در «تامپا» اقامت دارد، در یك باشگاه مشغول به كار شده و حالا برای تأمین مخارجش دنبال شاگرد خصوصی است! او برای اینكه در رده حرفه‌ای‌ها موقعیت بهتری داشته باشد، لااقل باید سالیانه 100 هزار دلار خرج كند.

بهترین‌های 2009 انتخاب شدند

یك سایت پرطرفدار بدنسازی، با پایان یافتن سال 2009 بهترین‌های پرورش اندام را در بخش‌های مختلف انتخاب كرده است. بر این اساس، عنوان «بهترین بدنساز سال» به برانچ وارن رسیده كه در سال گذشته عملكردی شگفت‌انگیز داشت و در نهایت شگفتی تا نایب قهرمانی المپیا پیش رفت. عنوان «بهترین بازگشت سال» هم به جی كاتلر تعلق گرفت كه پس از اینكه عنوان المپیا را به دكستر جكسون باخت، توانست آن را پس بگیرد. این یكی از معدود دفعاتی است كه یك قهرمان المپیا می‌تواند شكستش را جبران كند. كای گرین هم به عنوان «بهترین فیگوریست سال» برگزیده شد. فیگورهای عجیب و غریب و حركات آكروباتیك گرین كه همچون یك ژیمناست بالا و پایین می‌پرد، یكی از جذابیت‌های مسابقات سال 2009 بوده است. ایوان سنتوپانی هم عنوان «بهترین تازه وارد سال» را از آن خود كرد. سنتوپانی كه در سال 2009 حرفه‌ای شد، در نخستین مسابقه‌اش توانست بدنسازان نامداری مانند دنیس جیمز و ماركوس رول را شكست دهد و قهرمان شود.

[ جمعه 11 دی 1388 - 08:18 ب.ظ ]
[ویرایش شده در : - - -]

[ ارسال پیام شما ()|| پویا ] [اخبار , ] [+]

 

نتیایج شگفت انگیز مسترالمپیای 2009

تمام پیش بینی هائی طی ماه های اخیر توسط کارشناسان و تمام کسانی که مراحل این دوره ی مسابقات را طی می کردند غلط از اب در امد

مستر المپیا جی کاتلر  :

پیش از آغاز مسترالمپیا خیلی از کارشناسان برجسته، جی کاتلر ار تمام شده می‌دانستند و می‌گفتند او در بهترین حالت سوم می‌شود. چیزی که این پیش‌بینی‌ها را تقویت می‌کرد، این نکته بود که هیچ قهرمان مسترالمپیایی نتوانسته بود پس از شکست، این عنوان را دوباره پس بگیرد. اما جی کاتلر در مسترالمپیای 2009 با آمادگی اعجاب‌انگیز روی صحنه آمد. کاتلر حتی در سال 2006 و 2007 که قهرمان شد هم به این اندازه کامل و بی‌نقص نبود. ساق‌های جی در این دوره بسیار چشمگیر بود و نقطه ضعف همیشگی‌اش (پهنای کمر) را به طرز محسوسی بهتر کرده بود. در واقع در مسترالمپیای 2009 کمرباریک‌ترین جی کاتلر سال‌های اخیر روی صحنه رفت و حالا در کنار سرجیو الیوا و فرانک زین در زمره ستارگانی است که سه مجسمه المپیا (ساندو) را در ویترین افتخاراتش نگهداری می‌کند.

2ـ برانچ وارن (آمریکا) :

پس از دو سال غیبت امسال با درخششی فراوان رغیب جدی کاتلر بود عضلا پا  و حجم بسیار همراه با کات های عضلانی عمیق دغدغه ی خاطر اصلی جی در مسابقه فینال بود . برانچ که دو تجربه قبلی نتوانسته بود به فینال المپیا نزدیک شود، این بار چنان آماده بود که هیچ کس در راهیابی او به فینال تردید نداشت اما نایب قهرمانی وارن هم در نوع خود تعجب‌انگیز بود. برانچ وارن را شاید بتوان فتوکپی ناصر صونباطی دانست.

 

3ـ دکستر جکسون (آمریکا) :

از اولی المپیا تا سومی راهیست که به زبان ساده می باشد امال برای کسی که مستر 2008 بوده سومی یک نزول رتبه بسیار بد می باشد شاید کمتر کسی بر این باور بود که دکستر با بدنی خارق العاده و ایکس خود به این مقام سومی رضایت دهد اما او در برابر  قدرت کاتلر و وارن راهی جز تسلیم نداشت .  دکستر نسبت به پارسال هیچ تغییری نکرده بود و حتی به صورتی نامحسوس بهتر هم شده بود، پس چه شد که دوپله سقوط کرد؟ پاسخ ساده است؛ جی کاتلر به طرزی شگفت‌انگیز آماده و عالی بود. دکستر جکسون استاد حفظ کردن یک شرایط ایده‌آل است، او امسال هم همان بدنساز خوش‌استیل و مملو از کات بود و حتی می‌توانست برای دومین بار قهرمانی المپیا را جشن بگیرد اما داوران اینگونه فکر نمی‌کردند. در منصفانه‌ترین حالت او می‌بایست بالاتر از برانچ وارن قرار می‌گرفت و نایب قهرمان می‌شد.

 

4ـ کای گرین (آمریکا) :

بهتریت وصیف را شان ری در مورد او داشته: «کسی که شبیه هیچ کس نیست». اغراق نیست اگر بگوییم کای گرین با آن فیگورهای عجیب و غریبش، استیل منحصر به فردی که دارد نمی‌توان او را با بدنسازان پیشین مقایسه کرد. گرین نسبت به «آرنولد کلاسیک 2009» تا حدودی وضوح بیشتری در عضلاتش را به نمایش گذاشت. عنوان چهارمی برای این تازه‌کار المپیا، نتیجه‌ای امیدوارکننده است.

 

5ـ فیل هیث (آمریکا) :

 نسبت به سال گذشته 4 کیلو سنگین‌تر شده بود اما این افزایش وزن به افزایش حجم منجر نشده بود و در عوض از زیبایی او تا حدودی کاسته بود. با این حال فیل هیث یکی از خوش‌استیل‌ترین فینال المپیا بود و خیلی‌ها فکر می‌کردند او در نهایت دوم یا سوم خواهد شد. فیل هیث نه به اندازه برانچ وارن حجیم بود و نه مثل دکستر جکسون مملو از کات‌های عمیق اما در ارزیابی کلی استیل بهتری نسبت به سایرین داشت.

 

6ـ ویکتور مارتینز (دومنیکن) :

وقتی رونی کولمن پیش‌بینی کرده بود که مارتینز قهرمان آینده مسترالمپیاست، فکر نمی‌کرد آسیب‌دیدگی وحشتناک، اینگونه عضلات پای او را ضعیف کند. مارتینز پیش از جراحی صاحب یکی از کم‌نقص‌ترین عضلات جهان بود اما پاهای او در این دوره در قیاس با سال 2007 آشکارا ضعیف شده بود. انگار او باید برای همیشه با رویای قهرمانی المپیا وداع کند.

 

7ـ رانی راکل (آلمان) :

نماینده شایسته پرورش‌اندام اروپا در این دوره، آشکارا توانسته بود ضعف‌های خود را برطرف کند. راکل در نمای روبرو یک بدنساز کامل است که در فیگورهایی مثل «جفت بازو از جلو» بسیار متناسب است اما ایراد همیشگی او فیگورهای پشت بود که این بار توانسته بود بهبود محسوسی در عضلات پشت خود ایجاد کند. خیلی‌ها معتقدند او می‌توانست جای ویکتور مارتینز را در جدول بگیرد.

 

8ـ تونی فریمن (آمریکا) :

 تونی سال گذشته به فینال المپیا راه یافت اما امسال قربانی جاه‌طلبی‌های «حجم بیشتر» شد. فریمن امسال می‌خواست سنگین‌تر از همیشه باشد و این باعث شد وضوح و تفکیک عضلات او گم شود. این بدنساز بلند قد، در جایی ایستاد که لیاقتش را داشت، نه بیشتر!

 

9ـ هیده‌تادا یاماگیشی (ژاپن) :

 او را می‌توان مصداق پارتی‌بازی و نفوذ کارخانه‌های بزرگ مکمل‌سازی در تعیین نتایج مسترالمپیا نداشت. یاماگیشی به طور کلی یک بدنساز درجه دو است که از فاکتورهای اساسی بدنسازی حرفه‌ای مثل «حجم»، «زیبایی» و «تناسب» در هیچ کدام سرآمد نیست. اگر یاماگیشی در همان مرحله اول حذف می‌شد، هیچ کس تعجب نمی‌کرد.

 

 10ـ محمد موسوی (نیوزلند) :

 با اینکه نسبت به پارسال کمی آبدارتر به نظر می‌رسید اما توانست جایگاه خود را در میان 10 مرد برتر المپیا حفظ کند. موسوی که اصالتی لبنانی دارد، صاحب یک از بهترین «پیک»‌های بازو در این دوره بود، با این حال او در فینال نمایش چندان درخشانی نداشت و در مرحله مقدماتی بهتر ظاهر شد.

 

رده‌بندی مسترالمپیای 2009

1ـ جی کاتلر 2ـ برانچ وارن 3ـ دکستر جکسون 4ـ کای گرین 5ـ فیل هیث 6ـ ویکتور مارتینز 7ـ رانی راکل 8ـ تونی فریمن 9ـ هیده‌تادا یاماگیشی 10ـ محمد موسوی 11ـ ملوین آنتونی 12ـ سیلویو ساموئل 13ـ گوستاو بادل 14ـ دنیس جیمز 15ـ مارکوس رول

سایرین (بدون ترتیب): احمد حیدر، بیل ویلمور، دارم چارلز، دنیس ولف، خوئل استابز، مارتین کالستروم، مایکل کفالینوس و تروی آلوز.

 

                   

این یک مدل فشن نیست  !!!

شاید جی این بار به خاطر این موهاش قهرمانیشو مستحکم کرد    

[ جمعه 10 مهر 1388 - 11:22 ق.ظ ]
[ویرایش شده در : جمعه 10 مهر 1388 - 11:52 ق.ظ]

[ ارسال پیام شما ()|| پویا ] [اخبار , ] [+]

 

 

 

 

مانطور كه می دانید روز شنبه و یكشنبه چهل و پنجمین دوره مسابقات مسترالمپیا برگزار می شود و در آن تكلیف برترین بدنساز سال مشخص خواهد شد. در ارسال های  گذشته اخبار و تحلیل های مختلفی درخصوص این مسابقات داشته ایم و در این شماره نیز به حاشیه و متن این دوره پرداخته ایم.

یکی از حواشی‌های جالب مسابقات مسترالمپیا، حضور مردانی است که برای اولین بار به این رقابت‌ها قدم می‌گذارند. در سال‌های اخیر بهترین تازه وارد مسترالمپیا، فیل هیث بود که سال گذشته در اولین تجربه‌اش توانس بعد از دکستر جکسون و جی کاتلر سوم شود، اما بهترین نتیجه‌ای که یک تازه‌وارد رقم زده به سال 1991 برمی‌گردد که دوریان یتس جوان توانست بعد از لی هنی به نایب قهرمانی برسد. پس از آن با بازنشستگی لی هنی، دوریان توانست 6 بار قهرمان المپیا شود.

اما امسال در میان تازه‌واردها، به چند نام ناآشنا برمی‌خوریم؛ مثل مایکل کفالینوس که در 39 سالگی بخت آن را پیدا کرده که برای اولین و احتمالاً آخرین بار در مسترالمپیا حاضر شود. کیم کالستروم 38 ساله هم با قد 188 سانتیمتر همراه با تونی فریمن یکی از بلندقدترین بدنسازان این دوره است. بن پوکالسکی هم امسال برای اولین بار مسترالمپیا را تجربه می‌کند که البته هیچ بختی حتی برای راهیابی به جمع 15 نفر برتر ندارد، اما بهترین تازه‌وارد امسال بی‌تردید کای‌گرین خواهد بود. این بدنساز 34 ساله در یکی دو سال اخیر سر و صدای زیادی داشته و خیلی‌ها از جمله شان ری، او را مستحق قهرمانی مسترالمپیا در سال‌های آینده می‌دانند. گرین با استیل منحصر به فرد و فیگورهای تماشایی می‌تواند یکی از فینالیست‌های این دوره می‌باشد.

 

 

رقابت نزدیک

همه می‌دانند دکستر جکسون، فیل هیث، جی کاتلر، کای گرین، دنیس ولف و ویکتور مارتینز و تونی فریمن 7 مدعی اصلی مسابقات مسترالمپیای امسال هستند. اما فارغ از جدال این ستارگان برای کسب عنوان قهرمانی، رقابت میان مدعیان موج دوم نیز قابل توجه است.

محمد موسوی، دنیس جیمز، سیلویو ساموئل، برانچ وارن و ملوین آنتونی، 5 بدنسازی هستند که می‌توان آنها را در میان مدعیان «موج دوم» ارزیابی کرد. موسوی سال گذشته در مسترالمپیا نهم شده، اما امسال آشکارا وضعیت بدنی بهتری دارد. دنیس جیمز هم پس از مدت‌ها نزول، امسال تولدی دوباره داشته و در تابستان 2 تورنمنت را فتح کرده است. سیلویو ساموئل هم همیشه در تورنمنت‌های مهم شرایط خوبی داشته و خیلی‌ها معتقدند اگر او از مشکل کمبود سایز رنج نمی‌برد، یکی از فینالیست‌های ثابت مسترالمپیا بود. برانچ وارن هم که حجم او یادآور مارکوس رول است، می‌تواند یکی از 10 نفر برتر باشد اما اوضاع برای ملوین آنتونی به گونه دیگری است و بعید به نظر می‌رسد که او بتواند عناوین‌سال‌های گذشته خود را تکرار کند. در مجموع به نظر می‌آید از میان این چهره‌ها که نام بردیم، دنیس جیمز موقعیت بهتری نسبت به سایرین داشته باشد.

وقت قهرمانی فیل فرا رسید

در آستانه برگزاری مسابقات مسترالمپیا، فیل هیث با خوش‌بینی به این رقابت‌های حساس نگاه کرده و معتقد است امسال توانایی عبور از دکستر جکسون را دارد.

هیث در این باره می‌گوید: در سال 2007 در آرنولد کلاسیک پنجم شدم، در حالی که دکستر اول شد، در سال 2008 رقابتی نزدیک با او در آرنولد کلاسیک داشتم و دوم شدم و امسال وقت آن رسیده که از دکستر جکسون عبور کنم.

فیل هیث که با دنیس ولف هم رابطه چندان خوبی ندارد، جی کاتلر را حریف مهمی در راه مسترالمپیای 2009 نمی‌داند و می‌گوید: پارسال هم باید بالاتر از جی می‌ایستادم. فیل هیث که تا چند ماه دیگر 30 ساله خواهد شد، سال گذشته در مسترالمپیا سوم شد اما هیچ بعید نیست که امسال قهرمان معتبرترین رویداد بدنسازی حرفه‌ای باشد.

جی شانسی ندارد

خیلی‌ها معتقدند مجله فلکس در تعیین قهرمان مسترالمپیا نقش مهمی دارد. چندی پیش ناصر الصونباطی هم مدعی بود که دوریان یتس به این دلیل 6 بار قهرمان المپیا شد که پیتر مک‌گاف سردبیر مجله فلکس از هموطنش دوریان یتس حمایت می‌کرده است.

این مجله در جلد آخرین شماره خود، طرحی از نیم‌تنه دکستر جکسون و فیل هیث را به هم مونتاژ کرده و گزارشی درباره مسابقات مسترالمپیا نوشته است. در واقع مجله فلکس شانس قهرمانی را به این دو نفر داده و از شواهد اینطور برمی‌آید که جی کاتلر هیچ شانسی برای قهرمانی ندارد.

 

 

لیست نفرات شرکت کننده در مستر المپیا امسال به صورت زیر می باشد

 

 

 

در  44 دوره ی گذشته در مسابقات مستر نتایج قهرمانی به صورت زیر می باشد :

 

 

 

[ شنبه 4 مهر 1388 - 08:33 ب.ظ ]
[ویرایش شده در : شنبه 4 مهر 1388 - 08:43 ب.ظ]

[ ارسال پیام شما ()|| پویا ] [اخبار , ] [+]

+ مسابقات حرفه‌ای آرنولد كلاسیك 2010
+ نتیایج شگفت انگیز مسترالمپیای 2009
+ ویزه نامه مستر المپیا 2009
+ افتخار آفرینی مردان پرورش اندام ایران زمین در مسابقات قهرمنی اسیا
+ نتایج رقابت‌های پرورش‌اندام و بادی کلاسیک
+ نتیج مستر المپیای 2008 همراه با چند عكس پیرامون مسابقات
+
+ معرفی و تقدیر از برترین های پرورش اندام سال ۸۶
+ چند راه کار ها برای رسیدن به حجم عضلانی
+ جلو گیری از افت حجم عضلانی و ورزنی بعد از دوره
+ تحولی در عضلات پا با توصیه قهرمانان جهان (قسمت دوم)
+ تحولی در عضلات پا با قهرمانان المپیایی
+ یک مقام چهارمی سهم ایران از رقابتهای جهانی پرورش اندام
+ انتقام ناداوری های دوحه با مدال اوری گلادیاتور های ایرانی
+ حواشی مسابقات کشوری ۸۶ کرمان

---

صفحات :
1 2 3 4 5 6 7 ...